Wiosenne nowości książkowe

Jak już wcześniej pisałam do zbiorów biblioteki zostały zakupione książki, głównie lektury, ale też trochę czytadeł. Oto one (informacje o książkach pochodzą ze strony www.lubimyczytac.pl:

"Pierścień, który zmyje klątwę...
Miecz, który skłóci śmiertelnych...
Orzeł, który przebudzi królestwo."
Czasy Wielkiego Rozbicia. Potężne ongiś królestwo w sercu Europy rozpadło się na księstwa, którymi władają skłóceni ze sobą Piastowie. Od wielu lat Polska nie ma króla, a tron pozostaje pusty.
Na opustoszały królewski tron padają pożądliwe spojrzenia sąsiednich władców. W głębi lasów budzą się ludzie Starszej Krwi, a wraz z nimi zapomniane przez stulecia demony. Z herbów schodzą bestie, by w walce wspomóc swych panów. Sieć intryg coraz ciaśniej zaciska się wokół młodego księcia.
Czas rozpocząć bój o koronę, najwyższy czas zjednoczyć królestwo...
 

Egzystencja Jakuba Wędrowycza toczy się spokojnym codziennym trybem. Jakub w towarzystwie wiernego druha Semena cieszy się życiem tj. głównie pędzi i konsumuje samogon. Niestety liczne złe moce nieustanie zakłócają jego spokój. Na łąkach straszy widmo hrabiego. Woda w kranie zamienia się w oranżadę. Sztuczna szczęka przyjaciela zostaje podmieniona na pudełko kredek. Belfer sadysta gnębi wnuka. Do zapasów gorzałki dobierają się zombiaki. Jakby tego było mało ambitny diabeł proponuje partyjkę pokera. A jak powszechnie wiadomo „kto Jakuba nachodzi sam sobie szkodzi”.
 

Najlepszym lekarstwem na złamane serce jest oddać je innym.
"Bliżej słońca" to prawdziwa historia, którą opowiedział Richardowi Paulowi Evansowi jej główny bohater - Paul Cook - podczas misji humanitarnej w Peru. Jest to opowieść o narodzinach nieoczekiwanego uczucia, które zbliżyło do siebie więcej niż dwa serca.

 "Dotknąć nieba" to pierwsza część nowej serii Richarda Paula Evansa: „Dzienniki pisane w drodze”. Tym razem autor bestsellerowych Kolorów tamtego lata i Stokrotek w śniegu zabiera nas w podróż po Stanach Zjednoczonych, która ma także wymiar duchowy. W podróż odmieniającą życie i pozwalającą odzyskać nadzieję.

„W zamkniętych na klucz i ukrytych w szafie szkatułkach przechowuję dwa naszyjniki. Są podarunkami od dwóch mężczyzn. Oba naszyjniki są piękne i cenne, nie noszę jednak żadnego z nich - jednego z powodu złamanej obietnicy, drugiego z powodu obietnicy dotrzymanej”.










Trzecia książka w kryminalnej serii o komisarzu Van Veeterenie i jego współpracownikach z jednostki policyjnej w MaardamPewnego kwietniowego dnia w rowie znalezione zostaje ciało. W spokojny sierpniowy poranek więzienie opuszcza domniemany podwójny morderca. Czy istnieje jakiś związek między tymi dwoma wydarzeniami?

Håkan Nesser jeden z najpopularniejszych szwedzkich pisarzy. Największą popularność przyniósł mu cykl dziesięciu powieści kryminalnych o komisarzu Van Veeterenie. Większość książek z tej serii stała się podstawą scenariuszy filmowych. Nesser trzykrotnie otrzymał nagrodę za najlepszy szwedzki kryminał.

Powieść "Drzazga" stawia przed młodym czytelnikiem szereg pytań: Czy motywy usprawiedliwiają działanie? Na czym, poza zapewnieniem dzieciom opieki, polegają obowiązki rodzicielskie? Czy jest możliwe kochać dzieci jednakowo? Dlaczego tak często zdarza się, że rodzice wybierają jedno z dzieci i jakie są tego przyczyny? Czy warto walczyć o miłość rodzeństwa i czy jest ona ważniejsza niż relacje z rodzicami? Jak wychowywanie się w rodzinie, w której jedno z dzieci jest faworyzowane, rzutuje na późniejsze życie?



Po bestsellerowej Cukierni Pod Amorem czas na kolejną wyśmienitą ucztę literacką dla czytelników, których urzekła opowieść o czasach minionych, pełnych nostalgicznego piękna.

Tym razem wraz z główną bohaterką (znamy ją z pierwszego tomu Cukierni, w którym zawróciła w głowie Tomaszowi Zajezierskiemu) wyruszymy do Paryża okresu belle epoque. Poznamy historię Róży z Wolskich (późniejszej księżnej Rose de Vallenord) — malarki, emancypantki, skandalistki.
Równie ważnym bohaterem powieści będzie Paryż — miasto magiczne, w którym spełniają się marzenia.

Zapraszam do lektury

Po "Bitwie ..."

Dopiero dzisiaj relacja z "Bitwy na wiersze Tuwima", a opóźnienie wynikło z intensywnych prac nad ewidencją nowozakupionych książek do biblioteki, a jest ich aż 130 (szczegóły w następnym poście).
Zaczęło się tak:

Plakat autorstwa Ewy Wojciechowskiej (fot. B. Prokopiuk)

W dniu 21 marca na apelu szkolnym rozpoczęła się mała (w konkursie udział wzięły 4 klasy), ale trzymająca w napięciu bitwa.
Konkurs prowadziły: Kinga Hajbos i Ola Jarmuł z kl.II d.
(Zdjęcia autorstwa Sebastiana Kozaka)

Jury konkursu

po obradach uznało, że: I miejsce otrzyma klasa II c za prezentację w formie scenki wiersza "Karta z dziejów ludzkości"

II miejsce otrzymał Mateusz Dawidek z klasą III d recytując wiersz "Całujcie mnie wszyscy w d..ę"

III miejsce przypadło klasie I d za zaśpiewanie piosenki "Na pierwszy znak"

Klasa II a zaprezentowała w awangardowej inscenizacji wiersz "Koń"

Występy wszystkich klas wzbudziły duże zainteresowanie słuchaczy i docenione zostały przez panią Dyrektor, która uznała, że wszystkie klasy biorące udział w konkursie otrzymają do Świąt Wielkanocnych anulowanie otrzymanych w tym czasie ocen niedostatecznych.

Twórczość Juliana Tuwima kojarzy się głownie z wierszami dla dzieci, a utwory zaprezentowane przez uczniów ukazały inne oblicze poety: satyryczno-ironiczne skłaniające do głębszej refleksji i mam nadzieję, że zachęciły do czytania tej ciągle aktualnej i intrygującej poezji.



 

 

Bitwa na wiersze Tuwima

Z okazji Pierwszego Dnia Wiosny (21 marca) i przypadającego w tym dniu Światowego Dnia Poezji oraz trwającego Roku Tuwima w naszej szkole został ogłoszony międzyklasowy konkurs "Bitwa na wiersze Tuwima".

Zgłoszenia klas do udziału w konkursie można dokonywać w bibliotece jeszcze do jutra (19 marca). Pozostało niewiele czasu, ale warto "zawalczyć" i zaprezentować jeden z wierszy Tuwima w dowolnym wykonaniu (nawet przeczytać). Na zwycięzców czeka nagroda.
Regulamin konkursu na stronie naszego liceum .

Kobieta według Tuwima

"Kobieta jest jak róża - na to ma kolce, by je owijać płatkami",

"Marzenie kobiety - mieć stopę wąziutką, a żyć na szeroką",

"Jesteś duszą Wszechświata i duszy Wszechświatem!"

Tak o kobietach mówił Julian Tuwim, często pisał o nich w swoich wierszach. Poniżej zamieszczam wiersz, w którym poeta zawarł skomplikowaną, pełną przeciwieństw naturę kobiety.

Ewa

Zaczęło się to dawno, dawno,
Najdawniej jak pamięć sięga,
Tam, skąd bierze początek
Rodzaju ludzkiego księga.
Pod modrym niebem, w cudnym ogrodzie,
Pod słynnym drzewem, w przewiewnym chłodzie,
Pierwszą wiosną, w pierwszym maju,
Zresztą każdy o tym wie:

Kiedy Adam mieszkał w raju
Bardzo często nudził się,
Spać tam było we zwyczaju,
Więc spoczywał w błogim śnie...

Dalszy ciąg każdy sam sobie dośpiewa.
Słowem: EWA.
I zaraz potem zerwała owoc z drzewa, co nęcił wonią
i blaskiem świecił. Ach, przypadła doń pożądliwymi usty:

Patrz Genezis, rozdział trzeci, ustęp szósty:
Widząc tedy niewiasta, iż dobre drzewo ku jedzeniu, a iż
było wdzięczne ust wejrzeniu a pożądliwe drzewo, dla
nabycia umiejętności wzięła z owocu jego i jadła, i dała
też mężowi swemu, który z nią był i on też jadł.

Od grzechu zaczął się jej świat,
A że Pan Bóg ją stworzył, a szatan opętał,
Jest więc odtąd na wieki i grzeszna, i święta,
Zdradliwa i wierna, i dobra i zła,
I rozkosz i rozpacz, i uśmiech i łza,
I gołąb i żmija, i piołun i miód,
I anioł i demon, i upiór i cud,
I szczyt nad chmurami, i przepaść bez dna,
Początek i koniec - kobieta, acha! 
(...) 
 

Tuwim dla zakochanych - obłąkanych

Już dzisiaj zamieszczam wpis z okazji Walentynek, gdyż przed nami długo wyczekiwane ferie.
W "Wiedzy i Życiu" nr 2/2013 wyczytałam, że biochemiczna analiza miłości doczekała się naukowego wyróżnienia nagrodą IgNobla. Naukowcy z Universita di Pisa i University of California stwierdzili, że romantyczna miłość jest praktycznie nieodróżnialna od zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, czyli nerwicy natręctw. 

Udowodnili zatem, że święty Walenty słusznie od dawna uważany jest za patrona nie tylko zakochanych, lecz również szwankujących na umyśle.

Prawie sto lat temu potwierdził to także w sposób liryczny Julian Tuwim pisząc wiersz:

"Karta z dziejów ludzkości"

Spotkali się w święto o piątej przed kinem
Miejscowa idiotka z tutejszym kretynem.

Tutejsza idiotko! - rzekł kretyn miejscowy -
Czy pragniesz pójść ze mną na film przebojowy?

Miejscowa kretynka odrzekła - Z ochotą,
Albowiem cię kocham, tutejszy idioto.

Więc kretyn miejscowy uśmiechnął się słodko
I poszedł do kina z tutejsza idiotką.

Na miłym macaniu spłynęła godzinka
I była szczęśliwa miejscowa kretynka.

Aż wreszcie szepnęła: - kretynie tutejszy!
Ten film, mam wrażenie, jest coraz nudniejszy.

Więc poszli na sznycel, na melbe, na winko,
Miejscowy idiota z tutejszą kretynką.

Następnie się zwarli w uścisku zmysłowym
Tutejsza idiotka z kretynem miejscowym.

W ten sposób dorobią się córki lub syna:
Idioty, idiotki, kretynki, kretyna.

By znowu się mogli spotykać przed kinem
Tutejsza idiotka z miejscowym kretynem.

Do tego tekstu powstała piosenka pt."Miejscowa idiotka z tutejszym kretynem" 

w wykonaniu Marii Magdaleny Kośnik i Kamila Wróblewskiego - 

zilustrowana prostym, ale urzekającym filmikiem:

W świetnym wykonaniu Grzegorza Turnaua piosenki tej można wysłuchać tutaj. 

Na koniec nie mogę nie wspomnieć o piosence "Miłość ci wszystko wybaczy", która jest utworem ponadczasowym, szlagierem  Hanki Ordonówny. Julian Tuwim napisał go w 1933 r. specjalnie do filmu "Szpieg w masce", a muzykę skomponował Henryk Wars.

Tuwim gastronomiczny

 Z okazji tłustego czwartku zamieszczam apetyczny wiersz Juliana Tuwima:

Magazyn gastronomiczny

Oto panneau plastyczne tłustej epopei,
Sabat smakoszów, orgia bachusowo-czarcia.
Rzekłbyś - zgłodniały Rembrandt wizjami wykleił
Tę szybę, pornografię wspaniałego żarcia.

Elektryczność zalewa złotym majonezem
Rozpłataną różowość świeżego łososia,
Bażant w indyjskich piórach ananasa dosiadł,
Dziobem tkwiąc hipnotycznie w pękatej szartrezie.

Gruszki grzeją się w wacie jak małe prosięta;
Czernią się rybie perły - lepki śrut kawioru;
A tam, jak biust na balu, indyczka, rozcięta
Siekącymi oczami szarych głodomorów.

I za chwilę - puszczone rozpaczą ostatnią,
Kamienie zbombardują okno wystawowe.
Lecz za szybą straż czuwa: baterią armatnią
Leżą butle szampana, do strzału gotowe.

Alfabet (nie mylić z "Abecadłem") Juliana Tuwima

Julian Tuwim w swojej twórczości wykazywał się niezwykłym poczuciem humoru, satyrycznym i dowcipnym, ale jakże trafnym ujmowaniem rzeczywistości. Humor i satyrę można znaleźć nie tylko w jego wierszach, ale też w licznych aforyzmach i powiedzonkach tworzonych przez pisarza.
Poszperałam w internecie i znalazłam ich dosyć sporo. Z wybranych, ułożonych alfabetycznie, powstał Alfabet Juliana Tuwima.Oto on:

A - Aby poznać się z najdalszą rodziną, wystarczy się wzbogacić.
B - Burak:kartofel w ataku apopleksji.
C - Cierpliwość: najtrudniejsza forma rozpaczy.
D - Duchowny jest to człowiek, który dba o nasze życie pozagrobowe i w ten sposób zarabia na własne życie doczesne.
E - Egoista: ten, który więcej dba o siebie, niż o mnie.
F - Filantrop - to człowiek, który publicznie zwraca bliźniemu drobną cząstkę tego, co mu ukradł prywatnie.
G - Głupstwa można mówić, byle nie uroczystym tonem.
J - Jaka to oszczędność czasu, zakochać się od pierwszego wejrzenia!
K - Kobieta jest jak róża -  na to ma kolce, by je owijać płatkami.
L - Listopad: jeden z dotkliwszych wrzodów na dwunastnicy roku.
M - Milczenie to tekst, który niezwykle łatwo jest błędnie zinterpretować.
N - Nawet najpiękniejsze nogi gdzieś się kończą.
O - Odpowiedzialność: to co inni powinni ponosić.
P - Para: woda w natchnieniu.
R - Rodzynka: stroskane winogrono.
S - Sumienie to jest ten cichy głosik, który szepce, że ktoś patrzy.
Ś - Świat należy do entuzjastów, którzy umieją zachować zimną krew.
T - Takt - niewypowiedziana część naszych myśli.
U - Uprzejmość męska: najwytworniejsza forma fałszu.
W - W mowie pewnych ludzi słychać błędy ortograficzne.
Z - Zakazanego owocu nie gryź wstawionymi zębami.
Ż - Życie to okres czasu, którego jedną połowę zatruwają nam rodzice, a drugą dzieci.
Na koniec mój ulubiony aforyzm, który nie miał być aforyzmem o książkach: "Aforyzmu o książce nie potrafię niestety wymyślić. Książki kupuję, zbieram, czytam, a nawet je piszę - i zanadto kocham, aby zbywać je aforyzmami"